Sint-Truiden, een stad apart

Zo luidt de slogan van deze Limburgse stad. Mijn stad. Hoewel... echt thuis voel ik me er niet. En dat heeft niet zozeer te maken met het feit dat ik 5 dagen op 7 in Leuven zit. Sint-Truiden is de eigen leefbaarheid vakkundig om zeep aan het helpen.
Wie wel eens in de stad komt op een gewone dag, zal merken dat de Marginale Driehoek niet veraf is. Auto's die door de enorme spoilers die niet eens meer over de verkeersdrempels raken, "klakskes" die dan nog eens veel te hoog op het hoofd gedragen worden,... you name it.
Bovendien slaagt het stadsbestuur er in om bijzonder veel VTM-evenementen binnen te halen. 'Mijn restaurant' is er daar eentje van, maar het zijn vooral 'Hit the road' en de kerst- en zomerparades die volk lokken. Ik hoef er waarschijnlijk geen tekeningetje bij te maken wat voor volk...
Om alles nog eens extra leuk te maken, wordt er in het centrum één straat de hele dag verboden terrein, omdat de VTM-sterren (ahum) in die straat een school in gebruik nemen als kleedkamer/cafetaria. Niet alleen auto's worden geweerd, ook voetgangers worden vakkundig door een agent of stadswacht op afstand gehouden. Zelfs de bewoners van die straat mogen niet meer door! Het tonen van een identiteitskaart is geen optie, aangezien je adres daar tegenwoordig niet meer opstaat...

Al die evenementen zijn misschien wel leuk voor toeristen, maar de mensen die in het centrum wonen, hebben er vooral veel last van. Wie moet je immers erbij halen wanneer het stadsbestuur zich niet houdt aan de eigen geluidsoverlast-regels? Wie ruimt het afval op? Wie poetst je gevel, brievenbus, etalage? Want de mensen die naar zo'n evenementen gaan, hebben blijkbaar allemaal een kleine blaas en zwakke maag.

Mijn bescheiden mening over de verkeerssituatie in het centrum zal ik voor een volgende keer bewaren, maar dit wil ik nog weten:
Wat is het nut van een après-ski als er nergens sneeuw of ijs in de buurt is? Behalve dan om dé blonde dj-god Regi een podium te geven van waar hij elk Truiens huishouden kan bereiken, of die mensen dat nu willen of niet. Gelukkig biedt de VRT ondertitels aan bij haar programma's!

Een nieuw begin

Eerst en vooral: van harte welkom op deze blog! Indien u naar hier gekomen bent op zoek naar absolute nonsens, zal u niet teleurgesteld worden. Mogelijks zal u af en toe zelfs wat maatschappelijk relevante onderwerpen tegenkomen, maar daarover kan ik nu nog niets beloven.

Goed, tot zover de formaliteiten. Aangezien dit mijn eerste post is en 1 januari nog maar net achter ons ligt, lijkt het mij geen slecht idee om een paar goede voornemens neer te schrijven.

1) Weer beginnen bloggen (check!)
2) Regelmatig gaan zwemmen. Bij voorkeur minstens 1 keer per week.
3) Het kweken van een "bite me attitude", me minder aantrekken van anderen en meer mijn eigen ding doen. Ja, ik besef dat een blog leeft op commentaren van andere mensen, maar degene die me niet aanstaan, negeer ik dus gewoon!
4) Eens uitgebreid gaan shoppen en hele winkels plunderen. Een nieuwe stijl proberen die beter past bij de nieuwe ik (zie ook nummer 3)
5) Werk maken van mijn gitaarspel. Frustraties en andere emoties uiten in muziek.
6) Plezier maken. Voorlopige plannen: naar 30 Seconds To Mars op 1 maart en naar Kamelot op 25 maart. Meer volgt nog!

Zo, dit lijkt me al een goed begin van het jaar. Updates volgen, zeker als het goed gaat. Aanmoedigingen zijn steeds welkom.

PS: deze blog wordt een gigantisch succes! Ik had al één trouwe lezer nog voordat dit bericht gepost werd.